Introductie

Het menselijk lichaam

Het menselijk lichaam

Paolo Giordano

Alessandro Egitto voelt zich vanaf zijn geboorte door zijn veeleisende ouders in de schaduw gesteld van zijn oudere zus. Nu hij volwassen is, wordt hij nog dagelijks geconfronteerd met pijnlijke herinneringen aan de wijze waarop zijn veeleisende ouders het zelfvertrouwen van hun beide kinderen langzamerhand hebben afgebroken. Alessandro werkt als legerarts in Afghanistan. Samen met...Lees meer

Over dit boek

Aantal pagina's312
UitvoeringEbook
VertalerPietha de Voogd, Mieke Geuzebroek

Paolo Giordano (Turijn, 1982) heeft voor zijn debuutroman De eenzaamheid van de priemgetallen(2009) – verschenen in meer dan veertig landen – vele prijzen ontvangen, waaronder de Premio Strega en de Premio Campiello Opera Prima. In 2013 verscheen zijn tweede roman, Het menselijk lichaam en in 2014 Het zwart en het zilver. In 2018 verscheen zijn...

Paolo Giordano

Samenvatting

Alessandro Egitto voelt zich vanaf zijn geboorte door zijn veeleisende ouders in de schaduw gesteld van zijn oudere zus. Nu hij volwassen is, wordt hij nog dagelijks geconfronteerd met pijnlijke herinneringen aan de wijze waarop zijn veeleisende ouders het zelfvertrouwen van hun beide kinderen langzamerhand hebben afgebroken.
Alessandro werkt als legerarts in Afghanistan. Samen met hem zijn duizenden soldaten uitgezonden, allen jongemannen die een verleden met zich meedragen. Wat brengt hen ertoe om hun leven in de waagschaal te stellen? En wat doet het met hun jonge geesten om te leven zonder hun vrouwen en geliefdes, en om de dood voor het eerst zo bewust in de ogen te kijken?

Met een weergaloos psychologisch inzicht beschrijft Giordano hoe naïeve jongens door de harde werkelijkheid gedwongen worden verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf, voor andere mensen en voor hun daden. Het menselijk lichaam is een meer dan waardige opvolger van Giordano’s debuutroman De eenzaamheid van de priemgetallen, waarin de lezer opnieuw zal worden meegevoerd door de unieke aantrekkingskracht van zijn stem.

'In de jaren na de missie deed ieder van de jongens zijn best zijn leven onherkenbaar te maken, totdat de herinneringen aan dat andere leven, dat van daarvoor, een vals, kunstmatig licht kregen en ze er zelf van overtuigd raakten dat niets van wat er gebeurd was echt gebeurd was, of in elk geval niet met hen.'

Pers